ZWARE MILITAIRE VAARDIGHEID

In het Nederlandse kader-militieleger ten tijde van de Koude Oorlog, was het ZMU-insigne een hulpmiddel om militairen in conditie te houden. De letters staan voor ‘Zware Militaire Vaardigheid.’ Een vijfkamp in wedstrijdverband van militaire takken van sport. Naast ‘parcours militair’, tegenwoordig ‘survivalrun’ en Vierdaagsen, was dit mijn favoriete sport.

Ieder jaar werd zo’n meerdaagse wedstrijd georganiseerd. Voldeed je aan de eisen, dan ontving je een ZMV-speld. Niet ieder jaar een nieuwe, maar net als met de Vierdaagse, een oplopend cijfer, en bij de tiende keer, een kroontje. De onderdelen bestonden uit een schietproef, een werpproef met (oefen)handgranaten, bestaande uit een precisieoefening èn een afstandsworp. Je moest een gewone hindernisbaan over èn een hindernisbaan zwemproef. Dus niet linea recta heen en weer, nee, over balken heen, onder rekken door etc. De proeven werden afgesloten met een veldloop van 8 kilometer.

Ik ben nooit in de prijzen gevallen, daar was ik niet goed genoeg voor, maar daar ging het mij niet om. Ik zag de wedstrijden niet als ‘doel op zich’, maar als fitheidsmiddel èn om collega’s weer te zien. De eisen waren namelijk zonder training niet te doen. Zij waren, net als nu de Mont Ventoux en de Vierdaagsen, voor mij dus een middel om fit te blijven, omdat talentloze Erik er hard voor moest trainen.

Toen ik in 1991 mijn uniform met groot verdriet aan de wilgen hing, was ik mede-recordhouder ZMV.
Ik droeg een speld met een kroontje bovenop èn het cijfer 3 onderaan. Dertien keer geslaagd!
Mijn mede-recordhouder van dat moment is een bekende van mij.

Toen ik in 1991 mijn uniform met groot verdriet aan de wilgen hing, was ik mede-recordhouder ZMV. Ik droeg een speld met een kroontje bovenop èn het cijfer 3 onderaan. Dertien keer geslaagd!